http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_aquagk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_1gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_2gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_4gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_8gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_3gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_5gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_6gk-is-120.jpglink
http://www.albusdent.pl/modules/mod_image_show_gk4/cache/layout.sliders.pl.slajder_7gk-is-120.jpglink
«
»

Periodontologia

Dziąsło jest jedną z tkanek otaczających ząb. Tkanki otaczające ząb noszą nazwę przyzębia (łac. periodontium), dlatego też dział stomatologii zajmujący się chorobami przyzębia nazywamy periodontologią.

Budowa i fizjologia przyzębia kształtuje się w okresie wyrzynania się zębów. Wtedy właśnie dochodzi do powstania przyczepu nabłonkowego, czyli połączenia między szkliwem wyrzynającego się zęba a nabłonkiem dziąsła w okolicy szyjki zęba. Przyczep nabłonkowy stanowi dno szczeliny dziąsłowej zwanej popularnie kieszonką dziąsłową.

Zespolenie nabłonka dziąsła ze szkliwem korony zęba utrzymuje się w okolicy szyjki zęba do około 25-30 roku życia. Potem zaczyna się powoli obniżać ku wierzchołkowi korzenia zęba. Równocześnie z przesuwaniem się przyczepu nabłonkowego dochodzi do zaniku kości wyrostka zębodołowego i dziąsła. Jest to fizjologiczny, tzw. starczy zanik przyzębia, polegający na tym, że bardzo wolno i równomiernie (różnie u każdego człowieka) następuje obnażanie szyjek zębów, następnie korzeni – przy braku lub niewielkiej ich wrażliwości na bodźce, braku krwawienia z dziąseł oraz niewielkim tylko rozchwianiu zębów.

Między dziąsłem a koroną zęba znajduje się zachyłek zwany kieszonką dziąsłową, która jest płytka(ok. 1 mm głębokości). Gromadzą się w niej bakterie, które jeśli nie są regularnie usuwane, mogą wywołać zapalenie dziąsła albo próchnicę zęba tuż przy dziąśle.

Zdrowe dziąsła mają kolor bladoróżowy i nigdy nie krwawią. Natomiast wskutek nieczyszczenia zębów dochodzi często do stanu zapalnego dziąseł. Są one wtedy zaczerwienione, bolesne i łatwo krwawią.

Choroby dziąseł

 Więcej niż połowa populacji świata jest zagrożona chorobami dziąseł, zwykle nie zdając sobie o tym sprawy. Choroby dziąseł, zazwyczaj trudne do wykrycia, bywają główną przyczyną utraty zębów po 35 roku życia. W bardzo wczesnym okresie choroby przyzębia zmianom zapalnym ulega dziąsło (gingivitis), w okresie zaawansowania choroby dochodzi również do zmian w kości wyrostka zębodołowego, co określa się jako periodontitis. Według obiegowego poglądu, na schorzenia tego typu nie ma rady – przychodzą jak zmarszczki z wiekiem i należy nauczyć się z nimi żyć. Tymczasem postępy w dziedzinie stomatologii wskazują na to, że jest to nieprawda.

periodontologia1.jpgperiodontologia2.jpgperiodontologia3.jpgperiodontologia4.jpg

Choroby przyzębia, podobnie jak próchnicę, wywołują bakterie gromadzące się na zębach w postaci nalotu (płytki nazębnej). To one w pierwszej fazie powodują zapalenie dziąseł, przejawiające się ich lekkim zaczerwienieniem, obrzękiem i krwawieniem.

Choroba przyzębia sprawia, że zęby stopniowo ulegają rozchwianiu, mogą się przechylać i przemieszczać. Powstają pomiędzy nimi przestrzenie, których przedtem nie było. Chory ze stanem zapalnym dziąseł może odczuwać dolegliwości w postaci mrowienia, drętwienia albo bólu dziąseł. Czasami choroba przyzębia rozwija się niezauważona i wykrywa ją dopiero przypadkowo zrobione zdjęcie rentgenowskie.

Leczenie chorób przyzębia

Jeśli masz ciągle nieświeży oddech i niesmak w ustach, dziąsła są czerwone, nabrzmiałe i łatwo krwawią, a także często zauważasz krew podczas szczotkowania i gryzienia twardych pokarmów, zgłoś się jak najszybciej do lekarza stomatologa. Specjalista wybierze leczenie właściwe dla stopnia zaawansowania choroby.

Leczenie chorób przyzębia musi przebiegać wieloetapowo – koniecznie przy nawiązaniu współpracy ze stomatologiem. Największą jednak rolę w leczeniu odgrywa sam pacjent – sumiennie wykonujący zalecenia lekarza. Nie zawsze zalecenia te są łatwe do spełnienia. Czasami bywa tak, że trzeba jakiś ząb usunąć, zastosować szynę albo przeprowadzić skomplikowany zabieg. W leczeniu przyzębia należy wykazać dużo wytrwałości i wiary, że wszystkie przedsięwzięte czynności doprowadzą do pokonania choroby.

Gdy jest to postać choroby ostra, pojawiająca się gwałtownie, proces leczenia trwa kilka tygodni. W okresie tym lekarz stara się przede wszystkim usunąć ostry ból i zakażenie; potem zdejmuje nalot nazębny i kamień nazębny; wreszcie uczy pacjenta prawidłowej metody szczotkowania (mycia) zębów. Choroba mija, ale czy bezpowrotnie – znów zależy to od pacjenta, od jego samozaparcia i konsekwencji.

Ratowanie rozchwianych zębów jest niezwykle żmudne. W ostateczności wykonuje się zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu kieszonek patologicznych z wysiękami ropnymi. Następnie oczyszcza się odsłonięte korzenie i kości wyrostka zębodołowego, a w wyjątkowych przypadkach – kiedy ubytki kostne są naprawdę duże – stosuje się materiały umożliwiające odtworzenie przyzębia. Operacja wprawdzie likwiduje chorobę, lecz nie wyklucza jej nawrotu. Ponadto raz zniszczone dziąsło nigdy już nie odrasta.

Dlatego też, receptą na zdrowe dziąsła, jest systematyczne kontrolowanie stanu uzębienia, zapewniające dokładne usuwanie tych fragmentów nalotu i kamienia nazębnego, których – mimo pielęgnacji jamy ustnej – nie udało nam się uniknąć.

Partnerzy

Biomet_logo.jpgElmex.jpgbeyond_logo.jpgblendamed.jpgoral.jpgsensodyne.jpgss.jpg
phone

+48 12 376 00 00 

+48 69 376 00 00

place

ul. Balicka 73
30-149 Kraków